تهران زندگی میکردم، کارم در زمینه کامپیوتر بود، روزی از تلویزیون یکی از نمازهایی را که آیتالله بهجت (ره) میخواندند را دیدم و لذت بردم. تصمیم گرفتم به قم بروم و نماز جماعتم را به امامت آیتالله بهجت (ره) بخوانم، همین کار را هم کردم، به قم رفتم، دیدم بله همان نماز باشکوهی که در تلویزیون دیدم در قم اقامه میشود، نمازهای پشت آقا بسیار برایم شیرین و لذت بخش بود، برنامهام را طوری تنظیم کردم که هر روز صبح بروم قم و نماز صبحم را به امامت آقای بهجت بخوانم و به تهران برگردم.یک سال کارم همین شده بود، هر روز صبح میرفتم قم نماز میخواندم و برمیگشتم، در این زمان شیطان هم بیکار ننشسته بود، هر روز مرا وسوسه میکرد که چرا از کار و زندگی میزنی و به قم میروی؟ خوب همین نماز را در تهران بخوان و … .کم کم نسبت به فریادهای آیتالله بهجت (ره) هنگام سلام دادن آخر نماز حساس شده بودم، آخه چرا آقا فریاد میکشه؟ چرا داد میزنه؟ چرا با درد سلام میده؟ حساسیتم طوری شده بود که خودم قبل از سلامهای آقا سلام میدادم.به خودم گفتم من اگر نفهمم چرا آقا موقع سلام آخر نماز فریاد میکشه دیگه نمیام قم نماز بخونم، همون تهران میخونم، این هفته هفته آخرمه … یک روز آومدم و رفتم دم درب منزل آقا، در زدم، گفتم باید بپرسم دلیل این فریادهای بلند چیه، رفتم دیدم آقا میهمان داشتند، گوشه اتاق نشستم و در افکار خودم غوطهور شدم، تو ذهن خودم با آقا حرف میزدم، آقا اگر بهم نگی میرم هان! آقا دیگه نمیام پشتت نماز بخونم هان! تو همین افکار بودم که آیتالله بهجت انگار حرفامو شنیده باشه سر بلند کرد و به من خیره شد، به خودم لرزیدم، یعنی آقا فهمیده من چی میگفتم؟ من که تو دلم گفتم، بلند حرفی نزدم، چطور شنید؟سرم را پایین انادامه مطلب

دعوت به نماز و هر کار خیر دیگری، تنها با علم و تجربه و روانشناسی و همچنین استفاده از ابزار و فرمول ها انجام نمی شود؛ بلکه این کار مقدس باید از سرچشمه ی بی نهایتی گرفته شود. حضرت ابراهیم (ع) از خداوند متعال می خواهد که پس از خودش افرادی مبعوث شوند و مردم را به علم و تزکیه دعوت کنند: "رَبَّنا و ابعَث فیهم رسولا" او از خدا میخواهد که توفیق اقامه نماز را به خود و ذریه اش مرحمت کند:"رَبِّ اجعلنی مُقیمَ الصَّلاةِ و مِن ذُرِّیَّتی ربَّنا و تَقَبَّل دُعاء " نکته ی مهم این است که حضرت ابراهیم از خداوند متعال برای نسل خود دو نعمت مهم را درخواست کرد:1- اقامه ی نماز؛ رَبِّ اجعلنی مُقیمَ الصَّلاةِ و مِن ذادامه مطلب

تاریخ گواهی می دهد که پیامبر اسلام در برابر چشم هزاران مشرک، نماز جماعت سه نفر اقامه می کرد. امام جماعت، رسول الله و مأموم از مردان، حضرت علی (ع) و از زنان، حضرت خدیجه کبری.متاسفانه بسیارند کسانی که در مسیر جاده ها، اگر به مسجد یا نمازخانه ی رستورانی نرسند، جرئت ندارند در کنار جاده نماز بخوانند و می گویند مردم ما را میبینند! در حالی که گاهی یک نماز آنان در جاده، افزئن بر اینکه تکلیف خود را انجام میدهند، برای دیگر مسافران نوعی تذکر و برای خود انسان، نشانه ی اهتمام و عشق به مکتب، گفتگو با خدا و اهمیت دادن به نماز است.البته ممکن است برخی گمام کنند نماز در مجالس عروسی و رسمی یا کنار جاده ها نوعی ادامه مطلب